Jeździectwo to taka dyscyplina (nie, nie chodzi mi o sport tylko raczej o dyscyplinę "wiedzy") w której każdy posiadający pewien poziom wiedzy, może uznać, iż ma rację. Jest setka punktów widzenia różnych spraw i tyleż metod oddziaływania na koński świat, Część jest skuteczna mniej, część bardziej. Część wyjaśnia zagmatwane problemy kompletnie, pozostałe zadowalająco. Kluczowe wydaje się odpowiedzieć sobie na pytanie w co wierzysz czy raczej w co CHCESZ wierzyć.
Myśmy zdecydowali się położyć swoją wiarę w naturalnych metodach zajmowania koniem.
A cóż to takiego ten natural? Nie jest to wiązanie koniowi na głowie sznurka. Nie jest to ganianie z koniem na innym sznurku po padoku. Nie jest to jazda bez siodła (która nota bene może być dla końskiego kręgosłupa niebezpieczna..) czy inny 'fajny' sposób zajmowania się koniem dla znudzonych lalkami i konikami little pony dziewczynek.
Natural polega, w moim mniemaniu, na kontakcie z koniem w języku dla konia zrozumiałym. Języku naturalnym czyli końskim.
Język homo sapiens składa się, przynajmniej nominalnie, wyłącznie ze składników werbalnych. Co nie jest prawdą, ponieważ poza aspektem werbalnym zawiera również o wiele precyzyjniejszą i trudniejszą do odczytania 'mowę ciała'. Ale człowiek jako zwierzę otępiałe od nadmiaru bodźców w większości przypadków nie zwraca uwagi bądź racjonalizuje mowę ciała do tego, co jest mu przekazane werbalnie.
Język koni jest w większości niewerbalny. Słynne rżenie to jakiś tam procent procesu komunikacji. Mina, gest postawa, ułożenie uszu, napięcie mięśni.. w taki sposób konie komunikują się z otoczeniem. A my musimy całym sobą słuchać. A potem w miarę swoich ograniczeń nauczyć się mówić. Czy raczej przekazywać komunikaty. Nawet jak są proste w stylu "dobry koń"-"zły koń".
A nasz czworokopytny żeby uniknąć kary albo zasłużyć na nagrodę nauczy się naszego sposobu wyrażania się w końskim. Jeżeli zrobimy to poprawnie.
cdn.
